Sezen'in şarkısındaki Ünzile bugün de toplumun değişmeyen sorunu. Anadolu turnesine bir Kürt kızına Ünzile'yi yazdı Aysel. Köy düğününe rast geliyor yolda. Arabayı durduruyor. Ama ortada gelini göremeyince soruyor nerede diye. 11 yaşındaki Ünzile'yi gösteriyorlar gelinimiz diye. Aysel yıkılıyor. Yanına gidiyor Ünzile'nin birkaç koyun karşılığında teslim edilişinin hikayesini dinliyor.
Annemin tiyatrocu maaşıyla kıt kanaat geçiniyorduk. Maaş alınca eve giren ilk şey kitap oluyordu. Bir gün "Anne önümüzdeki ay bayram, bu ay kitap almayalım" dedim. "Ne alalım?" dedi. "Kaşar peynir ve pastırma alalım" dedim. "Eğer bu kitapları okursan, kaşarı da pastırmalı da yersin" dedi.
Sonunda başımdan bir serüven geçiyor, kendimi sorgulamaya çekince, kendimin kendim olmaklığımın ve burada bulunmaklığımın başımdan geçtiğini görüyorum.