Ölmeseydi kimse. Yüzün dursaydı yerli yerinde. Lanet okuyorum bütün bu sayıklamalara.. Hayatımda hiç gereği ve birebir karşılığı olmadığı halde biriktirdiğim şeyleri düşünüyorum..
Sırtıma abanan ve beni sürekli tırmalayan, benimle birlikte yaşlanacak onulmaz yaralar, mezarından burnunu bile uzatması yasaklı sen, yalnızca kendimin gördüğü param parça yüzüm... Kim gördü bizi gerçekten? Kim duydu seslerimizi?.
Çocukların kıyıları vardır. Anneler görünmez atlarıyla giderler oraya.
Annelerin dağları vardır. Küstüklerinde giderler oraya... Çocuklar da, erkekler de bilmezler burayı, gitmez gidemezler..