Burada sıkça rastlanan bir yanılmadan söz etmek gerekiyor. Bu, sevginin tüm çelişkileri kendiliğinden ortadan kaldırdığı ham hayalidir. İnsanlar, tüm koşullarda acıdan ve üzüntüden sakınmayı adet haline getirmişlerdir, bu bağlamda sevgi tüm çatışmaların son bulması anlamını kazanmıştır. Kendilerine, bu düşünceye inanmak için iyi bir gerekçe de bulurlar, çevrelerindeki çatışmalar taraflara hiçbir yarar sağlamaz. Bunun nedeni aralarındaki "çatışma" nın aslında gerçek çatışmadan sakınmaktan başka bir şey olmamasıdır. Bu çatışmalar yapıları gereği çözülemeyen, açıklanamayan, küçük uyuşmazlıklardır. Bir şeyi örtbas etmek ya da suçu üstünden atmak için çıkarılmamış olan iki insan arasındaki gerçek çatışmalar, ait oldukları içsel gerçeğin derinliklerinde yaşarlar ve yıkıcı olmazlar. Böylesi çatışmalar her şeyin açıklanmasını içerir ve sonunda her iki insan da daha bilgili ve güçlü çıkacağı bir arınmadan geçmiş olur.
Sayfa 121
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Günümüzde insanların mutluluğu eğlenmeye dayanıyor, eğlenmenin altındaysa "almanın", tüketmenin doygunluğu yatıyor. Tüm dünya, ağzımıza layık büyük bir nesnedir; büyük bir şişe, büyük bir elma, büyük bir memedir. İnsan, ebediyen beklenti içinde ve ebediyen düş kırıklığı yaşayan bir emici olup çıkmıştır. Karakterimiz değiştokuş etmek, almak, tüketmek, değiştirmek üzerine kuruludur. İster ruhsal olsun ister nesnel, ne varsa her şey tüketimin ve değiştokuşun nesneleridir.
Sayfa 107
"Özgeci" annenin etkisi bencil anneninkinden pek farklı değilse de aslında annenin özgeciliği, onu çocuklarının eleştirisinden koruduğu için daha da sakıncalıdır. Çocuklar annelerini düş kırıklığına uğratmama yükümlülüğü altına sokulmuşlardır, kendilerine erdem maskesi ardında yaşamı sevmeme öğretilmektedir. Eğer gerçekten kendini seven bir annenin etkisini inceleme şansı doğarsa, çocukların sevgi, neşe, mutluluk deneyimi kazanmalarına kendini seven bir annenin sevgisi kadar hiçbir şeyin yardımcı olmadığı görülecektir.
Sayfa 83
Tektanrılı din düşüncesinin olgunlaşmasını izlemek bizi bir tek sonuca götürür: Tanrı'nın adını ağzına alma. Tanrı hakkında hiçbir şey söyleme. Böylece Tanrı tektanrılı dindeki gizli gücüne ulaşır. O adsız Bir' dir. O evrendeki olağanüstü güçlerin, tüm varoluşun kaynağının altında yatan birliği gösteren tarifsiz kekelemedir.
Sayfa 89
Çocuk sevgisi, "Seviyorum çünkü seviliyorum" ilkesine dayanır. Büyüklerin sevgisinin ilkesi, "Seviliyorum çünkü seviyorum" dur. Olgunlaşmamış sevgi, "Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var" der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum" dur.
Sayfa 61