"Seni seviyorum," dedim. "Yanındaki kadın ne derse desin, sadece bu basit insan kalbimle de olsa, seni seviyorum. Bedenimi yaktıklarında bile seni sevmeye devam edeceğim."
Ve sonunda uyanıklık beni terk ederken kulağıma eğilip konuştuğunu duyar gibi oldum.
"Seni seviyorum," diye fısıldayıp yanağımı öptüğünü. "Dikenlerini ve her şeyini."
Yaşamak denilen şey çok tuhaf. Bazı olaylar geçtikten sonra bile, onca korkunç şeye maruz kaldıktan sonra bile, insan yiyor içiyor, tuvalet ihtiyacını görüyor ve yaşamaya devam ediyor.