Cansu Müşteri
@Cankusss
İyiler ve kötülerin geçmiş ve gelecek üzerinden savaşı anlatılmış resmen. Küçücük bir çocuğun zalimlere ve kötülere boyun eğmektense balık olmayı tercih etmesinin hüznü. Kelimelerimin yetersiz kaldığı olağanüstü bir eserdi. Kötülüğe sessiz kalanda en az o kötülüğü yapmış kadar zalimdir. Mümin Dede eğer bir kez olsun o lanet sisteme, adaletsizliğe baş kaldırıp onurlu bir şekilde dik dursaydı o çocuğu kurtabilecekti. Ama ufak hesapların peşine düşüp kendi onurunu, gururunu sattı. Ya beyaz olmalıydı ya siyah. Çocuğun o masum Dünya'sını masallar ile süsleyip sonra başına yıkmaya hakkı yoktu. İnancını, umutlarını çaldığı için balık oldu o minik. Bedenen bir çocuk olsa da etik çizgilerinin, ahlakının, doğrularının, inançlarının peşinden gidip öldü. Dik duruş işte budur! Zalimlere boyun eğmektense yok olmak daha iyidir.
Reklam
İnsan yalnız olunca neler neler düşünür... Gerçekleşmemiş hayallerini, uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını... O pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olur? Bunu da bilmez insan.
Neden böyle olur bu insanlar? Kendi kendine kızıyordu: "Sen ona iyilik edersin, o sana kötülük. Utanmak, arlanmak da bilmiyorlar. Sanki kural bu imiş. Hep kendilerini haklı görürler. Herkes onlara kul-köle olsun."
Muhteşem ötesi bir eser. Kalbimin yerini hatırlatan, insani değerlerimi yargılamama vesile olan bir kitap. Silahlar, kan olmadan savaşı anlatabilmek.. Savaşın getirdiği o inanılmaz yürek yakan acılar, yitip giden nice gençler.. Arkasında aç, sefil kalan kadınlar.. Topraklarımızın kanla değil emekle, sevgiyle sürüldüğü yarınları görmek umuduyla.. Sahi insan savaşmasan yaşayamaz mı?
