Cansel
@Canssell
Sufri, aprendi, cambiê.
“İnsanları izliyorum,uzaktan,yakından. Garip bir sakinlikle,kimseye kızmadan,kimseyi üzmeden,kimseye kırılmadan. Sadece sessizliği hissediyorum, garipsemiyorum. Hissettiğim sadece sessizlik. İnsanları izliyorum Sakinleşiyorum. Herkes kendisine düşen rolü oynuyor. Kimi yalanı,kimi dürüstlüğü,kimi hırsı oynuyor. Ben artık sakinliği oynuyorum. İzliyorum Garipsemiyorum. Huzur biraz uzakta.”
"Böylece görmüş oldun değil mi?"
"Neyi gördüm?"
"Sonuçları değil, ancak seçenekleri tercih edebileceğini. Ama sözümün arkasındayım. İyi seçimdi. Yalnızca istenen sonucu vermedi."
"Yusuf öldüğünde iki sela verildi diyorlar.
Biri Yusuf, diğeri Züleyha için.
Adım ne Yusuf ne Züleyha. Bu kuyuda yeniyim. Kuyu serin, kuyu yüreğimden de derin.."
"Nasıl böyle sakin, duygusuz ve vurdumduymaz olabiliyordu? Ben kalbim çatlayacakmış, bedenim acıdan parçalanacakmış gibi hissederken, o yüreğinin bu soğukluğuyla nasıl başa çıkıyordu?"