Cansu Atay
@CansuAtay
Sırrını her gün bir parça veren; fakat hiçbir zaman büsbütün teslim olmayacak olan...
*DM kullanmıyorum.
Aslında en sevdiğim renktir mavi... Sonra kırmızı gelir. Ve mavi diyince aklıma Haydar Abimiz gelir. Sonra bir de Nar... Yorumlamaya benim kelimelerim yetmez ki, sayısal mezunu bir bankacı... Lisede edebiyat öğretmenim söylemişti: 'Aslında en iyi sayısalcılar yazar; edebiyatçılar yorumlar. Tarihe bak, en güzel şiirler, yazılar hep sayısallardan çıkmıştır.' Haklı belki de. 22 yaşına kadar üç günlük bitirmiş, lisede bir çok yazısı öğretmeni tarafından bir edebiyat dergisinde paylaşılmış öğrenciydim. Üstelik herkesin aşkı anlattığımı sandığı yazılar, babama yazılmış olanlardı. Tuhaf. Sonrasındaysa sadece yazdım, yetersizdi benim için; kendime sakladım. Neyse, Haydar abiye gelelim biz. Her şeyden önce güzel babadır, kendileri. Kızı Nar ile de anılır bol bol. Ve mavi. Mavi en çok Haydar abiye yakışır. Yaşarken kıymetini bilelim.
2 Nisan Dünya Çocuk Kitapları Günü'ne yetişemedim ama bugün paylaşayım istedim. Kitabın anlatmak istediği özel bir ders yok; okurken Beyoğlu'na gidip gezme isteği uyandırdı bende ve resmen Taksim'de dolaştığımı hissettim. Hem tarihi hem de mimarisi hakkında epey bilgi edinmiş oldum. Sıkmayan, sürekli merak uyandıran bir kitap. Şifreleri çözerken sizi de olaya dahil ediyor. Çocuklar açısından hem eğlenceli hem de öğretici olacağını düşünüyorum. Şimdiden gelecekteki çocuklarımın kütüphanesine ekledim.
Keyifli okumalar.
Beyoğlu Macerası - Bilgi Avcıları Gizli GörevdeSara Şahinkanat · Yapı Kredi Yayınları · 2014138 okunma
git
Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,
Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.
Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,
Git de Allah aşkına bir selâma muhtaç et!
Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!
Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!
Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm!
Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.
Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;
Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum!
Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit!
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!...
Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,
Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!
Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,
Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez.
Her darbene tahammül edecektir bedenim,
Gururum mâni olur perişanıma benim.
Yâri Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?
Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.
Henüz lâyık değilken tomurcuk kadar aşka,
Sana gül bahçesini kim açar benden başka!
Hercaî arılara meyhanedir çiçekler,
Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!
git
Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!
Git de şen şakrak geçen günlerine gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.
Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,
Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar.
Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,
Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.
Hadi git, benden sana dilediğince izin
Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.
Kahrımın nedeni söylesem irkilirler;
Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.
Sanırlar ki sen beni biricik yâr saymıştın;
Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın.