Yaşlandığım için mi durgunlaştım, yoksa bir sorunum mu var ? Niye kızmıyorum namussuzlara eskisi gibi? Niye sevinmiyorum bahar geldi diye ? Şarkılar niye duygulandırmıyor da sıkıyor beni ? Niye bu kabulleniş , her şeyi oluruna bırakış ? Ne bileyim…
“Bir kadın bir kez aklına uzağı koymuşsa ve biri kanadından tutuyor , kendisi için yuvasının daha emniyetli olduğunu söylüyorsa belki sadece bir mevsim o sesi dinler. Ama her bahar uzağa uçmayı hayal ederek uyanır…”
Sinan Akyüz’ün her kitabını almış biri ve eserlerini severek okumuş biri olarak bu kitabı hiç beğenmedim. Kitapları yarım bırakmak adetim olmadığı için bitirmek istedim. Ama bir kadını bu kadar aşağılamak… Sonunun çok daha farklı bitmesini beklerdim ki zaten yarım kalmış gibi.
Sinan Akyüz ‘ü hiç okumamış biri bu kitapla başlasa eminim oldukça ön yargılı başlar.
Tavsiye etmediğim bir kitap.