Baktriya devesinin üstünlükleri çeşitliydi. 20 ila 40 yıl arasında yaşıyordu. 145-170 kilo yük kaldırabilirdi. Biraz otlayabilirse, otuz gün su içmeden gidebilir ve deniz suyundan tuzlu suları bile içebilirdi. Öte yandan, temiz su varsa, bir oturuşta 57 litresini tüketebiliyordu. Aynı zamanda iyi bir yüzücüydü. Sütünden deve kımızı yapılıyordu ve tüyü de Moğol dokumasında kullanılıyordu. Baktriya devesi, saatte yüksüz 6,5, yüklü 4 ila 5,5 kilometre yol alır, 135 kilo yükle günde 48 kilometre gidebilirdi.55 Yine de, bu "harika hayvanın" bazı kısıtlamaları vardı. Gündüzcü bir hayvandı ve askeri seferlerde bazen gece yolculukları kaçınılmaz oluyordu. Otlarken uzaklaşma eğilimi vardı, bu yüzden güdülmesi koyun ve keçiden daha zahmetliydi. Günde sekiz saat otlaması gerekiyordu. Çölde yalnız kalmaktan nefret ediyordu ve böyle bir durumda kaldığında düşüp ölünceye dek geziniyordu. Kışın buzda kayması, ölmesi demekti, çünkü yeniden ayağa kalkamıyordu. Çok işe yarayan dışkısı yoğun, kekremsi bir duman salıyor ve ateş başında Moğol sürücülerin gözlerini sulandırıyordu.