Uğurcan Ayvaz
@Canvaz
8/10
2024 26. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutsuz insanların kentte yaşamaları daha iyidir. İnsan kentte yüz yıl yaşar da çoktan öldüğünün ve çürüdüğünün farkında bile olmaz. Bunu kendiliğinden anlayacak zamanı yoktur, hep meşguldür. İşler, sosyal ilişkiler, sağlık, çocukların hastalıkları, eğitimleri. Kâh birilerini konuk etmek, birilerine gitmek gerekir; kâh filancayı seyretmek, falancayı dinlemek. Ne olsa kentte her an bir, bazen de bir anda iki, üç görmezden gelinemeyecek ünlü kişi vardır. Kâh kendinizin, aileden birilerinin, kâh öğretmenin, yardımcı öğretmenin, dadının hastalıklarının tedavisi gerekir; hayat boş, bomboş işlerle doludur. Işte biz de bu şekilde yaşıyorduk ve birlikte yaşamanın sancısını daha az hissediyorduk.
Kafasının içinde bir ışık yanmıştı sanki: "Mutluluk başkaları için yaşamakta. Bu çok açık. Mutlu olma ihtiyacı duyuyoruz, çünkü yapımızda var bu, öyleyse mutluluk istemekte mantığa aykırı bir şey yok. Ama bu mutluluk ihtiyacını kendi bencilce isteklerini yerine getirerek, yani ekmek elden su gölden bir hayat, zenginlik, ün, aşk peşinde koşarak geçirdin mi ardından koştuğun şeylerin bir tekini bile gerçekleştiremeyeceğin koşullarla dikiliverir hayat insanın karşısına. Dolayısıyla mutluluk istemek de, mutlu olmaya ihtiyaç duymak da doğaya aykırı değil, dopaya aykırı olan durmamacasına ardından koştuğumuz bu bitmez tükenmez arzular! Peki bu arzulardan dış koşullar ne olursa olsun, her zaman kavuşabileceklerimiz hangileri? Aşk ve özveri!
