Tıpkı ortaklaşa ıstırapları için hastaların birbirlerine gizlice acıyışları gibi, onların da birbirlerini kabul eden, birbirlerine katlanan bir halleri vardı.
Birbirlerinden uzaklaşmışlardı. Aldırmaz tavırlar takınıyorlar; kim olduklarını unutmaya; birbirlerine herhangi bir rastlantının karşılaştırdığı yabancılar gibi davranmaya çalışıyorlardı.
Eskiden kendilerini kasıp kavuran sevginin birazını benliklerinde umutsuzlukla aramaya başladılar. Derilerinin altında kas kalmamış, sinir kalmamış gibi geliyordu onlara.