Zavallı ana, sevgili yavrusunun anısını benliğinin içinde canlı olarak yalnız kendisinin sakladığını anladı. Oturup ağladı. Camille ikinci kez ölmüş gibi geldi ona.
Kendisine bu işi yalnız sevgi yaptırmış olsaydı, bu kadar korkaklık, bu kadar ihtiyat göstermezdi. Doğrusu şu ki, cinayet işleyerek sakin, işsiz güçsüz bir yaşam sürmeyi, iştahlarının sürekli olarak doyumunu sağlamayı hedef tutmuştu.