Hastalıklı bir şekilde yazıyor, besteliyordu. Aşırı motive edici tavırlarından kaçındığı için geceleri nereye gittiğini Nizar' a hiç söylemedi.Kendi başına kalıp kendi sınırlarını denemek ona daha iyi geliyordu. Her gece aynı kahveye gidip aynı masaya oturuyor, " Ben de düğünlerde şarkı söylerdim ama şansım yaver gitmedi," diyen garsona hiç yüz vermeden sessizce kahvesini yudumlayıp işe koyuluyordu. Çünkü herhangi bir şeye takılacak olsa nasıl alıkonacağını çok iyi biliyordu. Tam da bu yüzden dünyadan soyutlanıyordu ki bu, zaten hep istediği şeydi.