"Kendi kaderimizi kabul etmezsek, başka türde bir acı ortaya çıkar: Nevroz.
Oysa bence, yaşamak zorunda olduğumuz hayat, bir nevrozdan çok daha iyidir."
Carl Gustav Jung
"Okumak yüzünü kapamaktır. Yazmaksa yüzünü göstermek."
Şili'li yazar Alejandro Zambra'yla nihayet tanıştım ve tanıştığıma çok memnun oldum.
Eve dönmek gibi bireysel olarak benim için hassas olan bir konuyu bir başkasından böyle yalın ama dokunaklı bir anlatımla okumak benim çok etkileyiciydi.
Arka planda, 1975 doğumlu yazarımızın 1985 yılında tecrübe ettiği 9.5 şiddetindeki büyük Şili depremi, dikatatör lider Pinochet iktidarı ve bu gücün yazarımızın çocukluğuna nasıl etki ettiği, politikanın insan ilişkilerine nasıl sinsice sızdığı ve onulmaz yaralar açtığı gibi önemli meseleler var. Kitap, böylesine büyük toplumsal olaylardan, bir aile hikayesine, ardından bir kişisel ilişkiler hikayesine dönüşüyor ve yazar bunu öyle içtenlikle anlatıyor ki su gibi akıyor roman.
Hikayeyi politik bağlamda değerlendirdiğimizde, yaşananların ülkemizin yakın tarihiyle olan benzerliği dikkat çekici.
Yazarın anlattıklarını, bir kişisel tecrübe, otobiyografik anlatı olarak ele aldığımızda ise, eve dönmenin can acıtıcılığı daha iyi anlatılamazdı.
Çok, çok sevdim Eve Dönmenin Yolları'nı.