Ceyda Eker
@Cceydaeker
Zemheri
Bir Başkent Romanı'Yakında
Bir Anadolu Romanı
"Affetmek insanı özgürleştirir, zincirlerini kırar. Hayat sevdiği kullarına bu çok özel hafifleme zamanını hayatlarının bir döneminde mutlaka verir."
Sayfa 343
Kader, işte böyle bir şey! Tesadüf dediğimiz hiçbir şey tesadüf değil aslında. Bilinçdışımız bize onu arayıp bulduruyor. Ödülü de biz veriyoruz kendimize, cezayı da...
Sayfa 154
Vicdan denen şey herkeste aynı değildir. Kimi insanda doğuştan çok katıdır vicdan. Yanlış yapmasına, başkasının hakkını yemesine izin vermez vicdanı. Sanki hiç uyumayan, nöbet tutan insanlar vardır bu insanların içinde. Kendilerine haksızlık eder, kendi duygularını hiçe sayar ama başkalarına asla haksızlık etmez, edemez bu insanlar. Zaten olur da bir hata yaparlarsa, önce kendileri affetmezler bu hatayı. Ancak her şeyin bir sınırı, bir tahammül gücü vardır. Bu tür insanlarda bir gün o baraj yıkılırsa, yaptıklarına kendileri de şaşar kalırlar.
Sayfa 131
"Her zaman başınız dik olsun onun yanında. Ayrılmaktan ne kadar korktuğunuzu asla belli etmeyin."
"Çok korksam bile mi?"
"Evet, çok korksanız bile."
Sayfa 125
Kadın dediğin, işte böyle bir varlık. Kanlı canlı bir aşk, diri bir sevgi, hiç bitmeyen bir ilgi ve eşi için her zaman çok önemli ve değerli olduğunu hissetmek istiyor. Başka türlü kadınlar için hayat çekilmiyor. Anlamsızlaşıyor.
Sayfa 72