Dert, insanın buralı olmadığını fark etmesiyle kalbine düşüyor, nereli olduğunu fark etmesiyle artıyor ve nihayet oralı olduğunu idrak etmesiyle dermanını sinesinde saklayan bir hakikat incisine dönüşüyor.
Sıhhiye'den Ulus'a yürüyorsun
Bıçak gibi bir akşam iniyor Ankara'ya
Her yer kırbaçlı bir yalnızlık
Evler sokaklar ışıklar insanlar
Öyle bir yabancılık ki etinde yanan
Ruhun sadece korkuyla soluk alıyor