Evet, aslında sonradan gelen bir korku; çünkü bunu ilk ayrıldığımız zamanlar fark etmiş olsaydım- yani onun da acı çektiğini ve beni sevdiğini- hiç düşünmeden tekrar kollarına atılırdım. Oysa şimdi artık bunu istemem mümkün değildi.
Çiçek benim hayatımdan çıktı artık.
Soğuk ve renksiz durduğunu görüyorum önümde. Çünkü o gençliğim gibi duruyor yanımda,
Hakikati düşe çeviriyor karşımda,
Nesnelerin sıradan netliğini
Sabah kızıllığının altın kokusuyla sarıp dokuyarak,
Hayatın gündelik sığ figürleri
Şahlanıyor beni hayrete düşürerek
Onun aşk duygusunun ateşinde.
Bir de daha ötesinde hissettiğim özlem,
Güzellik gitti artık, bir daha gelmeyecek.