Cem SALIK

Cem SALIK
@CemSalik
Külden Kaleler | Kitapyurdu kitapyurdu.com/kitap/kulden-ka...
Cemsalikis
76 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Anlaşma
Bir inanışa göre dünyaya gelmeden önce bize fısıldanırdı hayatımız. Ve ödülün ne olacağı. Buna inanırdı Vedı. Hatta aslında isteksiz geldiğini hatırladığını da söylerdi. Hatta aslında yalnız olacakmış bunun zor olduğu nelerden feragat ettiği de söylenmiş ama... Yalnızlığını daha ömrünün başında bilerek kabul ettiğini hatırlatırdı bazen kendine. Sıklıkla Allah'a seslenir içinden, dua oku desen bilmez. Yalnız geçeceği anlaşmanın başında kabullenilmiş bir ömrü yaşar. Kadınları sever ama o sevgi nedense onların anlayabildiği bir biçimde değildir. Sevgisi sığ bir fiziksellik güzelliğe dayalı bir anlayış da değildir aslında. Küçük şeyleri kirpikleri, bir tutam saçın alnın kulakların üzerinde bükülüşü Vedi için kadınlar detay dolu ve gerçekten güzellerdir. Ruhlarına kırılganlıklarına hassasiyetlerine kadar sever sahiplenir. Ama anlaşmanın bir gelecek kurgusuna izin vermediği hep aklında bir yerde gezinir. Onların kendisine olan sevgisi çoğu zaman nedenseldir gözünde. Kırmadan bozmadan olgunlaştırarak bitirmek sevmenin kendisindeki biraz daha koyu halinin neye benzedigini tarif edip yasatip onlari kendisinden sonraki hayatlarina ugurlamak kendi kendilerine ayaklarının üzerinde durabilen bir erkeğin arzularına tamamen itaat etmeyecek kimliği tamamlanmış güçlü kadınlara cevirmek o'nu tanıyan kadınlarla iliskisinin özeti gibidir. Vedi'nin bütün sevgilileri Vedi'ye önce kırılır, nefret eder ama o'nu düşünür affeder çok geçmiş senelerden sonra ya mesaj atar ya arar ya rüyamda gördüm denir ya doğum gününü kutlar ya da başka bir şey. Evlenenler kaybolur ama Vedi kötü biri olduğunu düşündürmez. Vedalaşır ama lanet gelsin adına keske tanimasaydim dedirtecek gibi silinecek gibi üzmez. "Beni gözünde büyütme aşk acısı çekiyorum zannedip tamam mı?" " Kimse annesinin karnından ideal eş
Reklam
Ömür
Ruhunu bir kedi gibi boynundan tutuyor Seni istesen de istemesen de butunuyle bir kovaya batiriyor. Icinde ömür var. Cikolataya batirilmis kurabiye gibi cikiyorsun ama benek benek her yerin oyle tatli degil. Yasadigin uzerine yapisiyor. Baska bir sen oluyorsun. Gecmis halin selam verse alip gecersin. Konusacak bir sey yok canim yasayacaksin. Sonra sen de bana benzeyeceksin. O kovadan aynı cıkan yok.
tilki
"Merak ediyor musun?" Iyi bir insan öldüğünde acaba dünya güzelleşir mi? Ruhu bir su damlası gibi Tanrı'nın sonsuz okyanusuna geri döndüğünde acaba... Tanrı kayıtsız mı gibi bir şeyi konuşmayı da gerektiriyor. Ya da. Insan aklı ermiyor ancak benzetiyor işte. Iyi ki de akli ermiyor. Eğer bu insan icadı fikir gerçek olsaydı, kötüler öldüğünde Tanri'nın suyu kirlenir iyiler öldüğünde temizlenirdi. Her şey Allah'tan da denmez özgür iradesiyle dünyayı bu kadar berbat eden insan kaynaklar kısıtlı diye bilerek kötülüğü tercih ederken Tanri'nın okyanusu belki katrana benzerdi. Aklı yaklaşan bir felaketten bir umut icat etmeye calisiyordu Vedi'nin. Madem bir taneciği için ölüm kaçınılmaz, olduğunda dünya hiç güzellesmeyecek bilakis rengini ruhunu yitirecekti onun için. Neyi sevebilirdi ki Vedi sonrasında? Bir rüzgar esse mesela Sadık amca hissedemeyecekken ne güzel serinledim diye düşünmek canlı ve dünyada kalmak yemekler yemek uyumak, bunlar utanç vermeyecek miydi? Babam hastayken bu maymunlar yaşıyor el çırpıyor diye düşünen Vedi kendi canlılığını hakediyor görecek miydi kendini? Ne fena. Fena. Insan bir var bir yok. Varlığı huzur. Uyumaz uyumak da istemez bütün gece de, Sadık amca belki uyanıp bir şey ister diye gece odasını havalandırıp nefeslerini sayar bazen, dakikada 20 nefesse iyi 25'ten yüksekse aman olmasın, uyurken onu seyreder karanlik odada çıt cıkarmadan ayakta. Korku hakim aklına 1 den 20'ye sayarken bile. Dışarı çıkar gece bekçisiyle biraz kafa dağitma, baban nasıl diye sorana Vedi'nin cevabı " İstirahatte'dir. Sonra vakit sabah ezaninı biraz geçer, Sadık amca uyanır Vedi çocuk sesiyle şefkatle sevgiyle " Günaydın babam benim" der yanına uzanır. Ayağının üstüyle ayağınin altina dokunur da o varlık hissinin huzuruyla her şey yolundaymış gibi şıp diye uyur.
Vedi'nin Bir Günü
Vedi ruhun ölümsüzlüğünü eğer ölümsüzse de belki zamansızlığını düşündü oturup. Üzerinde en güzel mavi gömleği yere çakılı dalgın bakışlarla. "Ruh zamansızsa eğer sadece onu düşündüğüm bu anımda belki benim bu anıma şahittir sevdiğim" dedi içinden. Esen rüzgar saçlarında her yanında gezindi ve o bunları düşünürken hiç kesilmedi. Esen rüzgarda babasının sevgisini şevkatini hissetti. Sanki yanında, biliyor ve gözyaşlarına derin üzüntüsüne şahitmiş gibi.