Birkaç yıl uzadı, daha uzun yıllara döndü ve daha uzun yıllar da koca bir ömür oldu. Yılların böyle davranmak gibi bir alışkanlığı vardır. Britt-Marie hiçbir beklentisi olmamasını seçti denemez. Sadece bir sabah uyandığında hepsinin son kullanma tarihinin geçtiğini gördü..
O kadar çok okuyacağım kitap bekliyor ki beni yazın 2 ayda 20 kitap falan bitirmek istiyorum kalınlıkları değişken olacağı şekil🫠
Senden Sonra, Hiç Öyle Soluksuz Kalmadım Bir Daha, Öleceğimi Sanmadım...
İçim Acıya Acıya Üşüyen Yüreğimi Kimsenin Avuçlarına Bırakmadım, Bırakamadım.
Zaten Öyle Yaralıydım Ki, Öyle Seninle Dolu.
Ne Kimsenin Yerini Alabilmesine İzin Verebilirdim, Ne De Ben Birini Sevebilirdim Öyle Ömür Dolusu.
Yani Anlayacağın Kimse Üzemez Beni Senden Sonra.
Kimse İncitmez Senin Gibi, Ve Kimseyi Sevmedim, Çırpınarak Nefessizlikten Öleceğimi Sandığım Andan Beri..."
"Ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür Hanım. Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın binlerce engeli yığıldı önümüze. Hangi birini yenebilirdik bunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi öğrendik böylece."
Laika Hanım: "Paşam, af buyurunuz, bir şey sormak istiyorum, hiç sevdiniz mi ?
Gazi tebessüm eden çehresiyle
-"Sevmek... Hanımefendi, sevmeye vakit bulabildik mi? Bir ömür çeşitli mücadeleler içinde geçti. Dağ, dere, tepe... Çadırda, karargahta ömür süren bir askerin sevmeye vakti kalır mı? "
