Ömür bedenden sıkılmış, sonbaharı bahane etmiş..
Ne kadar yaşadın diye sorduklarında, "birinin kalbinde bir ömür " diyebilmek tüm mesele...
Reklam
Deli Sevdam
Aklın sınırını çoktan aşmışım, Kime ne fırtınamdan, boranımdan? Ben senin uğruna yoldan çıkmışım, Vazgeçer miyim hiç deli sevdamdan? ​Ne bir kural tanır, ne laf dinler bu yürek, Dünya dursa, bir tek seninle dönecek. Varsın herkes bana "mecnun" desin, Bu ateş sadece sende sönecek. ​Gözlerin bir uçurum, bakışı korkusuz, Gecelerim haram, gündüzüm uykusuz. Bir ömür sürgün olsam ne çıkar, Kalbim senin çöllerinde susuz. ​Zincir vursalar da durulmaz bu kan, Sana doğru koşar, feryat figan. Akıllıya dünya kalır derler ya, Bize de bu deli sevda yeter, inan!
Şiir
​Yâ Mukallibel Kulûb... Bazen bir İnşirah ferahlığıyla geliyorsun göğüs kafesimizdeki daralmayı bir ayetle çekip alıyorsun içimizden. Bazen de Yusuf'un kuyusu kadar derin, karanlık ve sessiz kalıyorsun; bir kervanın gelip bizi bulmasını, sabrımızın selamete ermesini bekletiyorsun. ​Yollarımız bazen Mülk Suresi gibi haşmetli ve düşündürücü, bazen Vakıa gibi her şeyin yerli yerine oturduğu bir kesinlikte. Rabbim, ömrümüzü bir Bakara Suresi sabrıyla bereketlendir, ama her anımızı bir Fatiha kadar özlü, anlamlı ve dosdoğru eyle. ​Zorluklarımız 16. cüzün yorgunluğu gibi gelse de, arkasından gelen o rahmet müjdesini hissettir bize. Kelimelerimiz Rahman Suresi'nin o eşsiz ahengi gibi dökülsün dilimizden; her فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ deyişimizde şükrümüz artsın, nankörlüğümüz eksilsin. ​Gönül hanemizi Kabe'nin vakarı gibi sakin, niyetlerimizi ihlas gibi tertemiz tut. Öyle bir ömür nasip et ki; başı Besmele ile başlayan bir hayır, sonu ise Aminlerle biten bir vuslat olsun...
Ansızın.
Ömür hanım, sizin de bildiğiniz gibi; yaşamak, bir bakıma, birini özlemektir. İnsan bazen kendi sesine bile yabancılaşır, hele o ses birinin ismini ansızın söyleyiverirse...
Şiir
O Sen Misin
O SEN MİSİN Hani bir yolculuk hayal edersin ya hep Koyu mavi gecelerde içinden geçirirsin trenleri Hep bilinmedik yerleri özlersin ya nedense Sıra gelmez kuyruklarda beklersin Ve bir gün karar verirsin Avucunda terden ıslanmış bir umut, haydi korkma hayal et Son vagonun son numarasıdır alabildiğin o son bilet Kalkış saati yarın sabah sıfır dört, otuz Bu gece sonlanır mı uykusuz Uyusam… ya kalkamazsam Ya son treni kaçırırsam Neyse şu şiirimi yazayım yarım kalmasın Şiirde bile olsa aşkım solmasın Bir rüya çağırır seni derinliklerine Gerçek yolculuğun rüyadadır belki de Bir kompartımanın gürültülü sesi Ahşap kapıların nemli nefesi Hayal edersin belki tanışırım burada Bir ömür beklediğim hayatımın aşkıyla Tren kalkar ağır bir sarsıntı bir titreme Onlarca yolcu bir telaş bir iteleme Bir sigara yakayım sonra yerime oturayım Nazik bir ses tınılar af edersiniz bayım Kibarca döneyim bende onu selamlayım Bir el dokunur omuzlarına Döner dönmez çarpılırsın bakışlarına Aman Allah’ım bu belki de odur Nurdan bir çehre bir yağmur tanesi sudur
Reklam
Reklam