Cemal nuri Doğan

Cemal nuri Doğan
@Cemalnuri
Yokuş
Öylesine uzaklaştın ki kendinden, Çöller kadar ıssız oldun. Gurbet kadar soğuk… Sıcaklığını kaybettin; söndü feri gözlerinin. Günler geçti, dar günler üstünden. Sonra daha da daralttın hayatı. Gözünde büyüttün günleri — Onlarcası gelip geçtiler. Yine bir mücadele, bir yokuş… Aşsan, çiçekler açacak. Gurbetin bitecek. Gelende gidende razı olacak. Günler razı… ben razı olacağım. Nefsin hükmü kalkacak, Zulüm bitecek. Terazi dengelenecek. Hele bi aş şu yokuşu… Hele bi aş ertelemeyi — yokuşun. Uykundan uyan. Lezzeti arttıkça yarası genişleyen Uykundan uyan.
1000Kitap
Reklam
Kaderinse dünya küçüktür Kaderin değilse çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın
Şiir
Kuş uçmaz kervan geçmez bir yerdesin Su olsan kimse içmez Yol olsan kimse geçmez Elin adamı ne anlar senden? Çıkarsın dağ başına bir ağaç bulursun Tellersin pullarsın gelin eylerin Birde bulutları görürsün Köpürüp gelen bulutları Başka ne gelir elden? Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı Tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir Yalnızlığı
Şiir

Cemal nuri Doğan

, bir kitap okudu
Puan vermedi·152 syf.·
2021 5. kitabı
Viktor E. Frankl
8.6/10 · 853 okunma
Hiç kimse, kurtarıp geçmişe sakladığımız şeyleri elimizden alamaz.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Reklam