Bir kitapsever olarak bu kitabı okumaya geç kalmışım.ilk sayfalarda normal bir roman gibi gelirken ,247. Sayfadan sonra nutkum tutularak ,büyük bir hüsran içinde okudum olayları, yetimhanedeki çocukları, kadınları, Ülkenin halini, talimat denen iğrenç bir topluluğu .bunların hepsi çok üzücüdür ve hicbisey yapamamak buna karşın daha üzücü.sadece yazabiliyorum ,işte...
Not:*KESINLIKLE OKUYUN*