Cemile Çoban

Çocuklar Bilmelisiniz ki ölümün rahmi Ana rahminden daha karanlık Ve daha derin

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Yolunuzun üzerinde oyuncaklar Karpuz kırmızısı Muz sarısı Ölüm siyahı Siz hangi ülkenin sürgünüsünüz çocuklar Eflatun bir mağaradan Âmâ gibi bakarken gözleriniz Neden öyle yaşlanmışsınız Ecel kadar hüzünlü Sonbahar kadar güzelsiniz

Cemile Çoban

Takvimlere bakınca çöküyor can kalesi Günlerin boynu bükük, ay yaralı içimde Öyle bir kanattın ki, dakikalar ve hüzün Ateşten damlalarla yakıyor ellerimi Öyle bir öğrettin ki, ne olduğunu vaktin Beklemiyorum artık yıldızları ve seni

Takip Önerileri

Cemile Çoban

Alevleri ağlayan bir yangındır bu iklim Anlattım gün ışığı tebessümlerle, mağrur Bir yangın ki, ışıksız, kıvılcımsız ve derin Bir deprem, bir kıyamet bu inkisar evinde Anladı bekleyenler, âmâ ve dilsiz ölüm Bu yangın bir kez olsun gülmedi alevinde

Cemile Çoban

Nasıl tutuşturursa kum saatini hicran Ya da son bir serçenin minyatür kanatları Oynatırsa yerinden dağların yüreğini Anlarsın ki sinemde gök siyah, toprak sarı