Cemre Kaş
@CemreKas
4 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Ömer, hep senden bahsediyorum. Bunun sebebi sahiden seni kendimden çok düşünmemdir. Ben ne yapacağımı bilmiyorum daha doğrusu yapılacak bir tek şey var onu da bilmek istemiyorum. Ben hayatımda kimseye haksızlık ve fenalık etmemeye çalışmış ve başkalarına yapılan haksızlığa bile kendimeymiş gibi üzülmüş bir insanım… Nefsime hiç müstahak olmadığı bir şey yapmak, bu ağır ve tamiri imkansız haksızlığı reva görmek bana ağır gelecek. Fakat ne yapabilirim? Ben senin arkandan gelirken her şeyi bıraktım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Artık ayrılmamız lazım. Dediğim gibi sana en ufak bir faydam olacağını bilsem her şeye tahammül eder ve kalırdım. Halbuki selametinin yalnızlıkta olduğunu görüyorum.
Ben sana rehber değil ancak yoldaş olabilirdim fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk.
Buna rağmen beni sana bağlayan bir şey vardı: dış tarafın etrafındakilerin aynısı olduğu halde bana büsbütün başka görünüyordu. Bu arkadaşlardan, bu muhitten, bu kokuşmuş mahluklardan hoşlanmadığını, sıkıldığını görüyordum. Günün birinde büsbütün başka bir insan olacağını ümit ediyordum. İlk günlerde kuvvetlenen bu ümidim yavaş yavaş tamamen yok oldu. Senin bu yaşa kadar içinde bulunduğun insanlar ve muhitlere birdenbire hesap kesecek cesareti kendinde bulamadım. Bende sana bu cesareti verecek kuvvet yoktu.”Onları bırak!” Dediğim zaman “Kimlere sarılayım?” Diyecektin; ben, zavallı Macide, sana kimi neyi gösterebilirdim?
Ömer bu anda zavallı kıza sahiden acıdığını hissetti. Dört sene evvel ölen babasını hatırladı.-ölüm haberi kendisini adamakıllı sarsmıştı. İnsan oturduğu odanın duvarlarından biri yok oluvermiş gibi bir noksanlık,bacağımız gibi pek tabii surette mevcut olan bir şeyin birdenbire hiç olmasına inanmak istemiyordu.-