Dine göre, bir insanın yaşamının ilk yarısının bir yükseliş, ikinci yarısının da bir iniş olduğunu, iniş döneminde ise günlerin artık insana ait olmadığını, herhangi bir anda elinden alınabileceğini, böylece günlerle pek bir işi kalmadığını ve belki de en iyisinin pek bir şeye girişmemek olduğunu biraz olsun anlatmıştı.
İnsanlar önce dış dünyadan kopuk yaşamayı kabul etmişlerdi, tıpkı yalnızca bazı alışkanlıklarından vazgeçmek zorunda kalacakları geçici herhangi bir sıkıntıyı kabullenir gibi.