Nağme
@Cennetulfirdeevs
•Zîrâ insan, ihsâna mağluptur ve gördüğü yüksek şahsiyet ve karaktere meftûn olur.•
#240963832
Matematik Öğretmeni
64
225 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Birini gerçekten sevmenin çok basit bir göstergesi var: Sohbetini sevmek.
Sohbetini sevdiğini seviyor insan. Bir şekliyle sesini, dilini, hâlini, jargonunu, hitabetini, retoriğini, mimiklerini sevmediğini ise sevmiyor gerçekten.
Muhabbetin "sevgi" ve "sohbet" iki anlamı olması öyle manidar ki. Birine muhabbet etmek ve muhabbetini sevmek eşdeğer bir şey.
Muhabbet-ten Muhammed hasıl oldu, Muhammed’siz muhabbetten ne hasıl…
Muhabbettin kaynağı Efendimiz (sav)..
O’nu (sav) seven, sevdiren, insana sevimli,
sevmeyen itici gelir.
Kıymetli yorumunuz için teşekkürler ☺️ O zaman ben de şöyle bir duada bulunayım: “ Rabbim ,Sevdir bize hep sevdiklerini, yerdir bize hep yerdiklerini, yâr et bize erdirdiklerini.” Allah bizleri Habibini (sav) hakkıyla sevenlerden eylesin🌹
1 yanıtı göster
Ebû Amr-ı Mervezî şöyle demiştir: “Sürekli irdeleyenin sakınma melekesi kuvvet bulur. Sakınma melekesi kuvvet bulanın şüpheli şeyleri reddetmesi, apaçık olanları kabul etmesi ise kolay olur."
Şâh Şücâ'-i Kirmânî diyor ki: "Takvânın alâmeti vera'dır. Vera'nın alâmeti de şüphelilerde duraksamaktır
(Vera şüphelilerden uzak durmak)
Firâset; sâlih mü'minlerde meydana gelen isabetli sezgidir, keşif hâlidir. Yani, akıllılık, zekâ ve seziş demek olan firâset, kalpte vuků bulan mânevî bir idrâk kabiliyetidir.
Hazret-i Osman, gözü harama kayan bir kimseyi görmüş ve ona:
"-Gözünü haramdan koru!" demişti. O da:
"-Ya Halife! Gözümün harama baktığını sen nereden bildin?" deyince, Hazret-i Osman:
«Mü'minin firâsetinden sakınınız! Çünkü o, Allah'ın nûruyla bakar!..» (Tirmizi, Tefsir, 15) hadîsini okumuştur.
Hz. Osman (as) bu hadisi kullanmasıyla hadisin farklı bir manası oluştu bende. Allah azimuşşan onlardan razı olsun.
Şuayb(as)…Din
Bir başka hususiyeti de çok gözyaşı döken bir peygamber olmasıdır. Yaşlılığı esnâsında gözleri iyice zayıflamış, vücûdu da kuvvetten kesilmişti. Birkaç defa gözlerini kaybedesiye ağladı. Cenâb-ı Hak, yine gözlerini iade edip:
“-Ey Şuayb! Bu ağlama nedir? Cennet iştiyakından mı, Cehennem korkusundan mı?" diye vahiy ile suâl ettiğinde:
"-Ya Rabbi! Sen bilirsin ki, ağlayışım ne Cennet iştiyakından, ne de Cehennem korkusundandır. Muhabbetin kalbime yerleşmiştir. Bir de endişem vardır: «Cemâlini müşâhede edebilmek!..» Eğer Sana nazar edebileceksem, hiçbir şeye gam yemem..." dedi.
Cenâb-ı Hak vahyedip:
"-Sözünde sadık olduğuna göre cemâlimi seyretmek Sana mübarek olsun ey Şuayb! Bu sebeple kelîmim Mûsâ bin İmrân'ı da Sana hâdim olarak veriyorum!" buyurdu.
İşte Hakk'a yakın olanların hâli budur. Onlar, ehl-i gafletin zıddına, her şeyden evvel Allah'ın rızasını düşünmüşler, halkın rızasını ise en sona bırakmışlardır. Muhabbet-i ilâhiyye kalplerini sardığı içindir ki, iki cihâna da göz ucuyla bile nazar etmemişlerdir.
Kalp gözü açılmaya müsait olanlar, terbiye ve irşad olunmayı gönülden arzu ederler ve hak yolunda ilerlemek için gayret sarf ederler. Fakat bunu arzu etmeyen, inat edip tekebbür gösteren, peygamberlerin telkinlerine kulak vermeyen ve yakîn mertebesine varmak istemeyenler, zulmet ve kasvet içinde kalarak fâsıklaşırlar. Nereye gideceğini bilmeyen şaşkınlardan farksız, zavallı durumlara düşerler.
Takvânın muhafazası için Sâdıklarla beraberlik..Din
Muhabbet ve maiyyet (beraberlik) şartlarına riayet ederek râbıta kuran bir kimse, râbıta kurduğu kimsenin ahlâk ve meziyetleri ile istîdâdı ölçüsünde şahsiyetlenir. Çünkü güçlü insanların sergilediği hâller sârîdir. Yani enerjik karakterlerde sirâyet özelliği vardır. Güçlü karakterler, zayıf karakterlerin ilham kaynağıdır. Merhametli, fedakar ve ferågat sahibi insanların hâlleri, bulundukları cemâate müsbet tesirler verir.
Hâllerdeki bu sirâyet özelliği müsbette olduğu gibi menfide de geçerlidir. Nitekim Firavun'un Hâmân ve emsāli seçkin adamları da onunla ihtilätları sebebiyle zamanla Firavunlaşmışlardır.
Rabıtanın lügatteki mânâsı, bağ,alâka ve vuslat demektir. Aslında kâinatta rabıtasız hiçbir mahlük yoktur. Rabıta, maddi-mânevî istiane ve istiğâseyi (yardım dilemeyi) mümkün kılar.
Diğer bir tarif ile râbıta, muhabbetten ibarettir. Gönülde muhabbe tin tâzelik ve zindeliğini dâimâ muhafaza ettirmektir.