“Zavallı kambur, sevdiği kadının yüzüne bakmaya bile cesaret edemiyordu. Onun için sevmek, uzaktan hayran olmak, sessizce korumak ve hiçbir karşılık beklemeden var olmaktı. Kendi çirkinliğini biliyor, onun güzelliği karşısında kendini yok sayıyordu. Ama yine de kalbi, onun attığı her adımda daha güçlü çarpıyordu.”