Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünmüştüm ama artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.
Reklam
Bir engereğe avucunuzdan yemek yemeyi öğretebilirsiniz ama ısırma arzusunu içinden söküp alamazsınız.
Mitoloji dünyasını çok seviyorum, özellikle Yunan mitolojisi benim başlıca ilgi alanım. Bu konu hakkında yazılan herhangi bir kitabın bana kötü geleceğini zannetmiyorum.
Yazarın bir diğer kitabı olan Akhilleus'un Şarkısı kitabını okumuş ve çok beğenmiştim. Bu kitabı da beni yanıltmadı. Okurken içine çeken, sizi orada yaşatan ve her noktada, virgülde içinizi hoplatan bir romandı bu da. Özellikle okurken sizi yormayan ve akıcı olan kitaplara hiç olmadığım kadar ihtiyacım var. Sırf iyi bir kitap diye akıcı olmayan hiçbir kitap için kendime eziyet etmek istemiyorum artık. Bu nedenlerden dolayı okunmak için birebir bir kitaptı.
Mitolojiye azıcık ilgisi bile olanların bileceği bir konusu var aslında. Odysseia destanınında anlatılan konuların daha romana evrimleştirilmiş, olay zincirinin daha düzene oturtulmuş hali denebilir. Baş kahramanımız tabii ki Kirke. Onun sayesinde ise aslında daha çok gölgede kalmış titanları biraz daha tanıma şansı buluyoruz. Çünkü Yunan mitolojisi dendiğinde çoğu kişinin aklına Olimposlu tanrılar gelmektedir.
