Ceren

Ceren
Ve insan en çok göğe vurgun. Cahit Zarifoğlu
Birisi gelir Unutma bahçelerinde Çok beklemiş birisi Lambasını kalbimize tutar. Yüzümüz birden güneşli sabahlar İçimizde bir tuhaf iyilik duygusu Bütün sokaklar ıslık çalmaya başlar. Gövdemizde sızlayan bir kayıp zaman -Mutluluk değil, mutsuzluk değil Dünyanın bütün kederini severiz. Şükrü Erbaş
Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Balkona yorgun çamaşırlar asmay Ki uçlarından çile damlardı. Güneşte nane kurutmayı Ben acılarımın başını evcimen telaşlarla okşadım bayım. Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum. İnsan kaybolmayı ister mi? Ben işte istedim bayım. Uzaklara gittim Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin. Didem Madak #sizaşktann'anlarsınızbayım
Bir akşam uyudu; Uyanmayıverdi. Aldılar, götürdüler. Yıkandı, namazı kılındı, gömüldü. Duysalar öldüğünü alacaklılar Haklarını helal ederler elbet. Alacağına gelince... Alacağı yoktu zaten rahmetlinin. Tüfeğini deppoya koydular, Esvabını başkasına verdiler. Artık ne torbasında ekmek kırıntısı, Ne matarasında dudaklarının izi; Öyle bir ruzigar ki, Kendi gitti, İsmi bile kalmadı yadigâr. Yalnız şu beyit kaldı, Kahve ocağında, el yazısıyla: "Ölüm Allah'ın emri, "Ayrılık olmasaydı." Orhan Veli