Sandım ki göğsüm çıkacak bu dünya hengamesinde
Ben Yunus değilim, bu tufan beni yutar
Ben İbrahim değilim, bu ateş beni yakar
Ben Yusuf değilim bu kuyu derin
Ben Nuh değilim bu tufan çetin
Demedim mi ey gönül bu gurbet hazin?
Ben Yusuf değilim bu kuyu derin...
Bir akşam uyudu;
Uyanmayıverdi.
Aldılar, götürdüler.
Yıkandı, namazı kılındı, gömüldü.
Duysalar öldüğünü alacaklılar
Haklarını helal ederler elbet.
Alacağına gelince...
Alacağı yoktu zaten rahmetlinin.
Tüfeğini depoya koydular,
Esvabını başkasına verdiler.
Artık ne torbasında ekmek kırıntısı,
Ne matarasında dudaklarının izi;
Öyle bir ruzigar ki,
Kendi gitti,
İsmi bile kalmadı yadigâr.
Yalnız şu beyit kaldı,
Kahve ocağında, el yazısıyla:
"Ölüm Allah'ın emri, "Ayrılık olmasaydı."
-Orhan Veli Kanık
Kitabe-i Seng-i Mezar