"Koca Tanrı acıyı niye insana vermiş? Bir vakit dağ taşıyamamış, ben yerimde kalmaya razıyım yeter ki sen bu yükü iki ayaklı düşünene ver; gezer gezer unutur." demiş.
Hayata hazırlığı olanların ölüme hazırlıklı olmaması ya da sıranın kayması şaşkınlık yaratıyor biz ölümlülerde. O yüzden yaşlı olanların ölümü çabuk kanıksanıyor. Ama gencin ölümünün tesellisi yok. Geride kalanlara uzun ömür versin, demek, kalanlara kabahat işlenmiş hissi gibi geliyor. Uzun yaşamak, her gün yaşayıp acı çekmektir. Zamanla acı nasır tutacak, bir eşyada bir anıda evin içinde köyün içinde hatırlanacak, hatırlandıkça elinde olmaksızın gözyaşları tane tane dökülecek; geride kalmanın bedeli de bu.O yüzden hiçbir evlat, anne ve babasından önce ölmemeli.