Aşktan ölmüyor insan.Daha bile kuvvetli çıkıyor oradan.Hayatın,tekdüzeliklere,ayrılıklara karşı çıkan bir iç devinimi var.Sen de işte iniyorsun,çıkıyorsun.Düşüyorsun,kalkıyorsun.Ama be oluyor biliyor musun,hayatın sonra ki safhalarında bir daha asla aynı sebepten acı çekmiyorsun.
Sadece sen bilirsin sessizliğindeki isyanı.Her duruşun,her bakışın,her sürüşün devrimdir yüreğinde ve sadece sen taşırsın karanlığın bedelini omuzlarında.Yorgunluk sarmaşık gibi sarmıştır kalemini...Doğrulamazsın! Bütün doğrulara rağmen...
Kelimelerden kendine kanat yapıp salındı sonsuzluğa.Siz atladı sayın 5. kattan o cennetinde uçuyor şiirleriyle kutsanan kanatlarıyla...
Unutmayalım "Nilgün Marmara göğe atlayan ilk şairdir"der bir bilen...