Taşıyamayacağı kadar ağırdı yükleri Minel'in küçücük kalbinde gördüğü maruz kaldığı yaşamak zorunda bırakıldığı herşeyi hapsetti o yüzden terk edildiği yalnız bırakıldığı o gün bir kar küresinin içine hapsetti çocukluğunu...Ve dansa sığındı ta ki sonbahar gözlü en az kendisi kadar yaralı ruhunda da vücudu kadar derin izler taşıyan EMARELER taşıyan Korel'i görene kadar...Sanki bu iki genç birbirlerinin sarmaşıklarına tutunabilirlerse hayatta kalabilecekler...
Ve Prometheus iyi mi kötü mü anlam veremediğim masum insanları mı öldürüyor yoksa kendi adaletini mi sağlıyor bilemediğim canı mi yoksa kurban mı sorularına cevap veremediğim bir katil...
Kalemine aşina olmadığım daha önce okumadığım bir yazar @asliarslaan kurgularına da fikirlerini de kurduğu çok güzel düzensiz örgüye de hayran kaldım. Hele de kitap öyle bir yerde kaldı ki acaba 2.kitap ne zaman diyorum şimdi ...
Toparlayacak olursam bir betimlemeler kraliçem var artık okuduğum ilk fakat kesinlikle son kitabı olmayacak ...
Benim tavsiyem Emare'yi mutlaka okuyun...
Ve...
"Unutma."
Yalnızlık da güzeldir.Kimseye ihtiyacın yok.Sen satır aralarında şiirlerle sevişmiş kadınsın. Gerek var mı yanında olmayan özneleri yüklemlere boğmaya? Hadi şimdi keyfini sür yaşanmışlıkların. Her anı ayrı bir renk olsa da gökkuşağı sensin UNUTMA!...