Ceyda
@Ceyda1990
tatlicadininkitapligi.com/index.php
@tatlicadininkitapligi
Bookstagram
Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı
Çorum
Çorum, 3 Ekim
49 okur puanıAralık 2017 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Siz hiç ölüp giden arkadaşlarınız haber alamadığınız aileniz hatta hiç tanımadığınız insanlar için beste yaptınız mı? Lorenzo yaptı bir gece ailesiyle birlikte ölüm kampına gönderilen trene bindiklerin de arkasında ailesini sevdiğini hayallerini bıraktı.Aklında Laura’sı bir de müziği vardı. Sürgüne gönderilen bütün soydaşları gibi birgün bitecek diyordu birgün ailemle birlikte geri döneceğim ve herşeye bıraktığım yerden devam edeceğim diyordu.
Oysa kaderin onun üzerin de başka planları vardı mesela ailesinde de ayırmak gibi işte o zaman dedesinden ona kalan tek yadigarla o çok sevdiği “La Dianora” ismini verdikleri kemanıyla birlikte kaldı.Onun görevi diğer seçilenlerle birlikte müziğiyle üst düzey komutanları eğlendirmek başka bir deyişle bir şekilde herşeyi yok saymayı öğrenmekti.
Görmemeye,duymamaya,hissetmemeye çalışmak zor oldu lakin bir yerden sonra dayanılmazdı.İşte o zaman bir beste yaptı “Incendio” adını verdiği ateş anlamına gelen bana göre tüm kayıpların ardında çalınan bir ağıt…
Yıllar sonra yaptığı bu beste bir antikacı da Julia’nın eline geçti. Genç kadın da keman çaldığı ve bilinmeyen eski müziklere ilgisi olduğundan çok sevdi.Lakin bu şarkı içerisinde o kadar acıyı barındırıyordu ki bundan sonra yaşayacaklarını hayal bile edemezdi…
Toparlayacak olursam ben inanırım büyük acılar belki çok büyük ahlar sonucu insanların duygularının bir nesneye ya da o an yapılan bir beste yazılan bir yazı ya da her zaman üzerinde taşıdığı bir nesneye sığınabileceğine…
Lorenzo’nun bestesi de bana göre böyleydi 2. Dünya savaşında yaşanan bütün acıları,insanların çektikleri zorlukları,ölümleri,kayıpları hepsini içine aldı ve gözyaşlarıyla ortaya çıktı…
Ateşin şarkısı bir Tess Gerritsen romanı içinde gerilimden çok acı var .Bana kalırsa mutlaka okuyun…
Taşıyamayacağı kadar ağırdı yükleri Minel'in küçücük kalbinde gördüğü maruz kaldığı yaşamak zorunda bırakıldığı herşeyi hapsetti o yüzden terk edildiği yalnız bırakıldığı o gün bir kar küresinin içine hapsetti çocukluğunu...Ve dansa sığındı ta ki sonbahar gözlü en az kendisi kadar yaralı ruhunda da vücudu kadar derin izler taşıyan EMARELER taşıyan Korel'i görene kadar...Sanki bu iki genç birbirlerinin sarmaşıklarına tutunabilirlerse hayatta kalabilecekler...
Ve Prometheus iyi mi kötü mü anlam veremediğim masum insanları mı öldürüyor yoksa kendi adaletini mi sağlıyor bilemediğim canı mi yoksa kurban mı sorularına cevap veremediğim bir katil...
Kalemine aşina olmadığım daha önce okumadığım bir yazar @asliarslaan kurgularına da fikirlerini de kurduğu çok güzel düzensiz örgüye de hayran kaldım. Hele de kitap öyle bir yerde kaldı ki acaba 2.kitap ne zaman diyorum şimdi ...
Toparlayacak olursam bir betimlemeler kraliçem var artık okuduğum ilk fakat kesinlikle son kitabı olmayacak ...
Benim tavsiyem Emare'yi mutlaka okuyun...
