Ceyda Akyüz
@Ceydaa99
Şu anda okuduğu kitap
Kitabımız aslında iki aşk hikayesine göre kurgulanmış. Okumaya başlamadan önce birçok beklenti içerisindeydim. Derin bir "aşk ve gurur" görmeyi beklemiştim. Fakat kitapta bu iki duyguya çok fazla rastlayamadım. Baş kahramanlar çoğu zaman ayrıydı ve bu da duyguları hissedemememize sebep oldu. Bu süreçte diğer kardeşleri çok fazla görmüş olduk. Gurur duygusu ise oldukça az yerde karşımıza geldi.
Bay Darcy'in kendini aşk için düzeltmesi övülmeye değer olsa da kitabı bir klasik yapmaya yetmiyor.
Genel olarak kitap rahat okunan, kişiyi yormayan bir anlatıma sahip. İstediğim derinliği ise bulduğumu söyleyemem.
Kitabın sonunda çıkarabileceğim en güzel yargı ise;
"Bir kişi sizin kaderinizde varsa mutlaka doğru zamanda gerçekleşecektir."
Reklam
Kitaba ilk başladığım zamanlarda adapte olmakta biraz zorlandım. Fakat kitabın içine girdikçe elimden düşüremediğimi de söyleyebilirim.
Kitap birçok kültürün çatışması olarak karşımıza geliyor. Kuşaklar, asırlar, kişiler, aşklar birbirine girmiş durumda. Benim bu kitapta dikkatimi çeken önemli nokta ise kuşakların karşılaşmasından ziyade aşk konusu oldu.
Necla ve Ömer'in aşkı oldukça yüzeysel, maddi ve çıkarların ön planda olduğu bir evlilik. Necla'nın Ömer'i tam anlamıyla sevip sevmediği bile anlaşılmıyor. Buna rağmen Ömer kendini tam anlamıyla Necla'ya bırakmış durumda. Bu kendini veriş tamamen Necla'nın ilk elde edilen kadın olmasından kaynaklanıyor.
Yusuf ve Roxy'ye baktığımız zaman ise karşılıklı bir sevgi olduğunu görmekteyiz. Yusuf'un Ankara'da bulunduğu dönem Roxy olmadan yaşayamayacağını düşünmesi de aslında bir kendini veriş. Oysaki bu Ömer'in kendini verişinden oldukça farklı. Karşılıklı sevgi ve tek taraflı sevginin nelere sebebiyet verebileceği de gözler önüne serilmiş oluyor. İşte aşkın bu denli güçlü bir duygu olduğunu gösteren önemli bir detay da burada yatmaktadır.
Genel olarak baktığımızda sonunu az çok kestirebilmemize rağmen yine de bunları okumak istiyoruz. Bu mutluluğa ihtiyacımız var çünkü.
Bende en çok etkisi olan alıntı ise şu söz mutlaka:
"Her trajedi, küçük ve masum bir adımla başlar."
"Bir şey olmaz nasılsa" diye başladığımız bir çok şeyden sonrasında pişman oluruz çünkü.
Her daim attığımız adımların bilincinde olmak dileğiyle...
Kitabı öğrencimin hediyesi üzerine okumaya başladım. Fenomen birinin kitabı olduğunu öğrenince açıkçası önyargılı olduğumu söylemeliyim. Çok beklentiye girmedim. Fakat okumaya devam ettikçe bu düşüncelerim kırıldı ve oldukça zevk almaya başladım. Özellikle öğrencilerin sorunlarını dile getirmesi bakımından güzel bir eser olmuş. Öğrenciler üzerinden günümüz sorunlarına da değiniyor.
Kitapta en çok hoşuma gidenler ise güzel noktalara parmak basması ve bunları vurucu cümleler ile aktarması oldu diyebilirim.
Öğrencilere anlayışlı yaklaşmanın, onların dertlerini dinlemenin, öğretmenin önemini anlatan güzel bir eser oldu benim için.
Tavsiye ederim.
Reklam