okuyan.öğretmen
@Ceydafd
bir öğretmen anne
Öğretmen
1037 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"...içimden adaletin zenginler tarafından yoksulların öfkesini yatıştırmak için icat edilmiş bir sözcük olduğunu geçiriyordum, iyi düşünüldüğünde adalet diye bir şey yoktu, onsuz yaşamayı öğrenmek ve Tanrı'nın dünya üzerine ayak basan her insana layık gördüğü kaderi kabullenmek gerekiyordu."
Cezayir'in Fransa tarafından sömürgeleşme sürecinin arka planını (ya da önplanda olması gereken kısmını), katliamları, açlığı, kıtlığı, felaketleri, yağmaları ve her türlü hırsızlığı, haksızlığı, bizzat sömürgecilerin gözünden bu kadar açık açık, yalın ve olduğu gibi, korkusuzca, suratlara tokat indirircesine bir anlatımını okumamıştım..Şimdi okuyup bitirdim ve hazmetme aşamasındayım.
Gerçekten bu kadar çıplak bir anlatım beklemiyordum, bu yönden kitap beynimi döndürdü, şaşırttı ve sarstı.
Böyle kitaplar daha çok olsa da birilerinin canı sıkılsa daha iyi olur...
️ "Açtım, okudum, bitirdim kitabı" ile geldim ve çok sevdim.
Samimi, içten, farklı tarzda yazılmış bir kitap 84, Charinf Cross Road. Kitabın adı bir adres, Londra'da bulunan Marks & Co. Kitapçısı'na ait.
New York'ta yaşayan ve bir kitap kurdu olan Helene Hanff, özellikle savaş sonrası baskısı olmayan kitapları edinmek için Londra'daki kitapçı ile mektup gönderir. Sonra mektuplar Helene ile çalışanlar arasında yoğunlaşır ve dostluk bağları oluşur. Kitabın tamamı karşılıklı mektuplardan oluşuyor, konu akışı çok düzenli ve açık olarak verilmiş. Anlatım da oldukça samimi.. Kurulan bağların yanısıra arka planda savaş sonra İngiltere'de yaşanan ekonomik ve sosyal sıkıntılar, her gıdaya ulaşılamaması, karne ile yiyecek alma, karaborsa gibi durumlar da işlenmiş. Dahası bu mektuplaşmalar 30 yıl boyunca sürüyor..
Ve asıl vurucu kısmı GERÇEK bir hikaye olması...
Filmi de varmış aynı isimle..bir gün denk gelirsem izlemekten keyif alacağım kesin..
Severek okudum...
Pek çok kişisel gelişim kitabı, insana kendini sorgulatan, duygularını anlatarak tamir etmeye çalışan kitap gördüm, okudum ama çizimlerle de desteklenmiş, az kelimeyle çok şey anlatan, yaşatan kitaba çok az rastladım. Bu kitap da o az rastlanılanlardan biriydi, belki de tekti. Çocukluktan itibaren omuzlarımızda taşıdığımız duygular, zorbalıklar, bunalımlar, sorumluluklar acaba birer yük mü, yoksa bize ait birer parça mı? Sorularına cevap niteliğinde, sorgulatan, bazen ağır gelen, bazen umut veren roman gibi de yaşatan harika bir çizgi hikaye..
Kesinlikle tavsiye ederim..unutmayacağınıza eminim..
Aklımdan çıkaramayacağım bir kitap..Edebiyat
Sizi tokatlayan, kelimeleri ile sersemleten hatta tüm kalbinizi, ,ruhunuzu alıp yerden yere vuracak bir kitaba hazır mısınız? Üstelik bir de 'anne' iseniz?!...
Kitap bir anne hakkında evet, o anne bir asker ama bildiğiniz yeşil kamuflajlı kıyafetler giyen ve vatanı koruma görevi olan bir asker değil, hayır bu onun mesleği değil, bu onun artık kimliği, "yeni bir ben"i... Kucağında tuttuğu, "vatanı" yerine koyduğu, tüm benliğini oluşturan "denizci" ise onun çocuğu, bebeği...
Tüm kitap bir anne ve onun bebeğine olan sevgisi, korkusu, tedirginliği, samimiyeti, tahammülsüzlüğü, tükenmez sabrı, uykusuzluğu, açlığı, içtiği soğuk çayları, geçirdiği hastalıkları ve alamadığı yardımları, karşılığını göremediği sevgisi üzerine... Bu kitap bir anneyi anlatıyor. Annelik kimliğinde boğulmuş, kendi kimliğini kaybetme noktasına gelmiş, kadınlık kimliğinden ise sıyrılmış bir anne hakkında...ve babalık hakkında.
Babayı anlatırken kitabın içine girip o babayı tırla ezmek, tırnaklarını tek tek sökmek, saçlarını yolup ellerine vermek gibi türlü işkenceler düşünebilirsiniz, ben düşündüm. Kitabın o kadar çok yerinde gözlerim doldu ki..Bu kadarının olduğunu biliyorum, eşinden yana şanslı annelerdenim ama içerisinde hiç mi yaşamadığım şey yok, tabi ki var..Bu kadar güzel, net, açık, çarpıcı, vurucu bir anlatım beklemiyordum. O anneyi yaşadım, o anneye sarılmak istedim, o anneyle ağlamak ve onu güldürmek istedim... Mutlaka okuyun..çook uzun süre aklımdan çıkmayacak harika bir eser...
Akıp giden bir tarih...Edebiyat
Şermin Yaşar'ın sürükleyici ve samimi anlatımı, İlber hocanın tarihten anekdotlarından oluşan bir hikaye bu. 1800lü yıllarda sarada yaşayan bir şamaroğlanın gözünden anlatıyor Topkpı Sarayı'nı ve Osmanlı'yı bize. Deyimler ve atasözlerine açıklamaları ile yer verilmesi, tarihin kenarında köşesinde kalmış olayları ve saray çalışanlarının isimlerine yer verilmesi ve bunların akılda kalıcı bir biçimde hikayeleştirilmesi ayrıca bir güzellik katmış. 6. Sınıf öğrencileri için daha ideal olduğunj düşünüyorum ancak Osmanlı Tarihi konusu 7. sınıfta anlatılıyor ve o zaman da okunabilir diye düşünüyorum.