Ceyhun Geloğlu
@CeyhunGeloglu
2016 yılından beri kendimce şiirler yazıyorum. Son zamanlarda kaleme aldığım bazı şiirleri burada paylaşmak istedim. Eğer kelimelerim sizin de hislerinize dokunabildiyse ne mutlu bana. Okuduğunuz için teşekkür ederim.
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Sen affetsen, ben affetmemŞiir
Ey şu gökleri ve yeri yaratan
Bir aciz kulundur sana haykıran
Bu Dünya'da oldu hakkımı çalan
Sen affetsen, ben affetmem
Adın ağzında hırsızlık yapanı
Reva gördüler her türlü talanı
Yetmedi dövdüler sesi çıkanı
Sen affetsen, ben affetmem
Yalanla kurdular sahte sarayı,
Karanlığa gömdüler en son haklıyı
Kimse görmese de gizli saklıyı
Sen affetsen, ben affetmem
Karanlık geceler şahidim olsun,
Dökülen her yaşım yerini bulsun,
Zalimin bulduğu musalla olsun,
Sen affetsen, ben affetmem
Reklam
Gece ikiŞiir
Yine geldim, gece iki.
Ağrıyan başım değil, gözlerimin dibi.
Kuru pınarlarım, güçsüz kollarım…
İnancım, umudum, gücüm bitti.
Hiç ıslatmadı mutluluk yanaklarımı,
hep tuzlu bir acı, yorgunluk ekti.
Hayatta amacımı bulamadım,
sadece gözyaşım aktı.
Çabalamak isterdim ve çırpınmak,
başaramasam bile gideceğim yolu bulmak.
Bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum…
Biri bir hedef göstersin; ben bilemiyorum.
Hisleri SaklamakŞiir
Bir şiirim yok senin hakkında.
Yazmak, durmak gibi; hisleri saklamak.
Durmak istemiyorum, yavaş adımlarımızı seviyorum.
Acelemiz olmadan yaşamanın rahatlığını.
Hiç hesapta yokken bana ayırdığın küçük zamanları...
"Seni seviyorum." desen, hissettirmezdi bu kadar güzel duyguları.
O kadar garip ki hislerim; yazmak, konuşmak gibi.
Ama acele etmeyeceğim; yaşayacak, öğrenecek ve daha çok hissedeceğim.
Büsbüyük KayalarŞiir
Ben garip bir insanmışım,
inanmadan nasıl yaşayacakmışım.
Tanrı olmasa kuralları kim koyacakmış,
şu dağları kim yaratacakmış.
Korktuğunda kimden yardım alacaksın,
zor günlerinde kimden sabır arayacaksın?
İyi insan olmayı kimden öğrenecek,
zulüm görmemek için kime yalvaracaksın?
Başım ağrıdığında dua edecek,
hafiflediğini hissedecek,
yemek için şükredecek,
iyi insanların ızdırabını sorgulamayacakmışım.
Sorgulamayacakmışım;
baş ağrımı geçirenin gücü
tecavüzcülere yetmiyor mu diye,
benim şükürlerimi duyuyorken başkalarına sağır mı diye.
Sakat doğanı, kötü insanları ve savaşları,
sonsuz acıları, hırsızları,
susuzluğu, açlığı, yoksulluğu ve
gözleri açık ölenlerin umutsuzluğunu...
Bu dünyanı yaratmak iş mi ki?
Büsbüyük kayalar
ve onlardan büyük acı.
Ben olsam yaratmazdım.
Yaratsam da hakkına kitap yazmazdım.