Ağaçların kahverengi dallarından akıyor artık
Açılmıyor gözler, her yer duman artık
Uzatamıyorum elimi yol yok artık
Sesleniyorum duyan yok artık
Gök kararmış
Evlatların peşinden koştukları anaları yok artık
Rahatça yattıkları, ninni dinleyecekleri, koynunda uyuyacakları güvenleri yok artık
Sokakta top oynayanlar
Kan revan içinde
Sesi duyan yok mu artık
Nasıl bir şiir olduğu hakkında yorum yapar mısınız