C•N•Y
@Ceylin_57
Kitapları sırf onlarla yaşamak için almayı ve kapaklarına bakarak seçmeyi seviyorum
Şu anda okuduğu kitap
Çok iyi araştırılmış, çok iyi anlatılmış, farklı konularla birlikte vadettiği konuyu çok iyi açıklayan bir kitap. Cadı kavramının Avrupa ve Osmanlı’da nasıl evrimleştiğini ve bu olgunun toplumda kadının yeriyle bağlantısını çok iyi ifade etmiş. Sistemli, anlaşılır, ufuk açıcı bir kitaptı. İlgisi olan herkese öneririm. Konuya giriş kitabı olduğunu düşünüyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitabın kırılma noktasının beklenmedik olmasından dolayı ortalama üstü diyebileceğim bu kitapta, bana kendini hatırlatacak hiçbir önemli karakter veya olay örgüsü yoktu. Baş karakter Mr. Ripley son derece çekilmez bir adam. Kitap onu çok zeki göstermeye çalışsa da hiç öyle hissedilmiyor. Yaptığı her şeyi anlık duygu patlamasıyla yaptı ve suçlarını örtmek için yaptığı planlar dahice, detaylı ve kapsayıcı değil üstün körü ve optimistti. Bu yüzden diğer düzgün polisiyelerde olduğu gibi suçluya ve zekasına hayran olma gibi bir şey yaşamak imkansız. Tamamen şans eseri etrafındaki insanlar kendisinden daha aptal olduğundan yakalanmadı ve bunun barizliği kitabın kalitesini düşürüyor. Tek iyi yanı kitabın çok iyi yön değiştirmiş olması. Ayrıca eklemeliyim ki filmle çok farklılar.
Güzel plot, güzel anlatım, güzel akış. Hayatımı değiştiren bir kitap değil, zaten hepsinin değiştirmesi gerekmez, ama güzel bir cinayet çözme kitabıydı. Sonununu tahmin edemezdim ve gizemin çözülme şekli beni tatmin etti. Sadece Anna’nın kim olduğu hususunu biraz zorlama buldum ama o da kitaba bir mesaj eklemek içindi diye tahmin ediyorum, hoş gerek yoktu.
Çıtır çerez, reading slumptan çıkartıcı bir kitap.
Seri üzerine birkaç serzenişim var ve bunları paylaşmak istiyorum.
Öncelikle kitapların birbiriyle karakterleri hariç alakasız ya da çok az bağlantılı olayları anlatıp herhangi başka bir alt bağlamla hikayeye renk katılmanın denenmemesi ve altı kitap boyunca hiçbir daha eğlenceli karakter eklemesi olmadan okuduğunuz aynı iki karakterin artık bunaltıcı maceralarını üç kitap daha okuma zorunluluğu gerçekten kitaba neden başladığını neden bitirmeye bu kadar inat ettiğimi bana sorgulatıyor.
Ayrıca tüm ejderhalar için bu kadar saçma isimler seçmek zorunda değildiniz? Madem Fransızlarla savaşıyorsunuz ejderhalarınızın isimlerini Fransızca koymayın. :,)
Yani 15 yıllık Napolyon Savaşları’nın hepsini mi anlatacaksın dokuz kitap ne? Ve doğru düzgün bir world building yok çok detaylı gelişmiş bilmediğimiz farklı bir evren ve işleyiş yok bize bunca kitapta açıklanması gereken hiçbir şey yok. “Napolyon Savaşları’nda ejderhalar olsaydı ne olurdu?” konu bu , bu kadar.
İlk dört kitap gerçekten güzeldi beşte saçmalamaya başladı altıyı okudum ama okumasam da olurdu dediğim bu serinin altıncı kitabı tamamen uzatılmak için yapılmış yüksek ihtimalle sona ya hiç ya da yüzde on servis edecek bir macerayı konu alıyor:
Laurence ve Temeraire Avustralya’ya sürgün edilir ve Avustralya’nın bir ucundan öbür ucuna bir yumurtanın peşinden artı üç sinir bozucu ejderha ve saçma sapan bir yüzbaşıyla yolculuk etmeleri gerekir. Tabii bu sırada Laurence var olan en şanslı adam olduğu için Temeraire sayesinde kazandığı güçlendirmeyle istemese de Avusturalya’nın iç işlerine müdahil olması için ona baskılar da sürmektedir.
Gerçekten heyecanlı kısımları var, yalan söyleyemeyeceğim belli yerlerini okurken keyif aldım. Ayrıca genel olarak tüm seri için söylemem gereken bir husus varsa o da
Düşündüğümden daha ağır, daha psikolojik ve daha toplum konulu bir kitaptı. Yazım dili açısından çok edebi ve okunması zor değildi. Bir süre sonra Clay’in kısımlarını geçip sadece tapeleri dinlemeye başladım çünkü Clay sürekli olayın arasına giriyor. Hayır senin düşüncelerini önemsemiyoruz Clay Let us listen the girl.
Düşündüğümden tramvatikti.
