SPOİLER UYARISI
puan: 3-3,5
merhabalar, ukg 2 ne yazık ki benim için çok büyük bir hayal kırıklığı yarattı. Size bunun birkaç nedeninden bahsetmek istiyorum fakat öncelikler bu yorumum tamamen yazar ve yayın evinden bağımsız olacak ki ufak bir not, Kübi çok tatlı bir kadın ve yazar. Şimdi hazırsak yorumuma geçeliimm.
öncelikle kitabı yarım bırakmamamın en büyük sebebi yazım dilinin akıcılığıydı. Fakat bunun yanında fazlasıyla kötü yanı vardı.
ilk olarak, kitapta bence ana karakter söylendiği kadar güçlü değildi. Bize 200 sayfa boyunca Olven ya da Aryan’ı her gördüğünde ümit besleyen ama sürekli yüz üstü bırakılan buna rağmen onlara karşı duramayıp “ama onlar benim çocukluğum” diyen bir kadın okutuldu. Yine buna neyse iki karakteri de buna mecburdum demesiyle affetti. Bütün yaşadığı şeylere ihanetti bence bu.
bunların yanında kitapta gerçekten anlamlandıramadığım bir mevzu var. Sayfa 239’da Era Aryan’a soruyor, Olven da mı isyancılardan diye. Aryan ise ona olmadığını kimseye güven vermediği için kimsenin ona bundan bahsetmediğini söylüyor. Sayfa 384’e gelindiğinde Olven hiçbir şeyden haberi olmadığını söylüyor. Era ise kendisi daha önce bunu duymamış gibi “nasıl olurdu? Olven’i aralarına nasıl almazlardı? Aryan’da mı yapmamıştı?” gibi saçma şeyler düşünüyor. yazarın bunu bilinçli yaptığını düşünmüyorum ama inşallah öyledir.
ayrıca Mark’ın ölümü çok kısa tutulmuştu ve saçmaydı hani. Sırtından bir ok yedi ve saniyeler içerisinde öldü. ADAMIN KAN KAYBETMEYE BİLE VAKTİ OLMADI.
gen muhabbeti de çok saçma bence. İlk kitapta genin gosi bile geçmiyordu. Sırf kitap uzasın diye veya sırf kitap sarpa sarmasın diye yapılmış bir hamle bence. Ayrıca madem bu kadar büyük bir katliam yapılabiliyor bu güçle Mapra’nın torunu mal mı da kendini unutturdu ki madem kendini unutturdu,