Ceyda mermi
@Ceymer
Şu anda okuduğu kitaplar
En sevdiğim romanı incelemeden geçebilir miyim?; Tabiki de hayır.
En çok sevdiğiniz roman ne diye sorduklarında, okuduğum binlerce kitabi zihnimde eleme gereksinimi bile duymadan hatta düşünmeden onlara, "melekler ve şeytanlar" diyorum. Bu romanı okumamın üzerinden saniyorum 13 koca yıl geçti, o zamandan şimdiye ellerime ne romanlar geldi ne romanlar gecti ama hiç birisi bir "melekler ve şeytanlar" olamadi. Belki geçen zaman gözümde romani fazla büyütmeme sebep olmuş olabilir, belki şimdi elime alsam, 13 yil önceki sahip olduğum zihniyete sahip olmadığımdan üzerimde ayni etkiyi bırakamaz bilemiyorum, ama bu roman 19 yaşındaki beni , dolmus durağında ayakta romani okumaya devam ettirirken, dolmuşu kaçırtıracak kadar çok sevdirmişti.
Roman içeriğine gelir isek, ilk 100 sayfa, Brown'un diğer romanlarında olduğu gibi neredeyse hiç akmıyor ve insanın uykusunu getiriyor, ama sonra kendinizi Roma'nin en bilinen ve bilinmez yerlerinde, kimsenin giremediği tarih sanat arsivlerinin içinde ya da michelengelo gibi buyuk sanatçıların eserlerinin karşısında buluyorsunuz. Ulluminatiyi inceliyor, bilim ve dinin çatışmasını algilamaya calisiyorsunuz. Kitabin her satırında yazar sizin beyninize, tarih ve sanat ile alakalı bir cok bilgiyi, siz hiç sıkılmadan sokusturmus oluyor. Tam bir zip haline getirilmiş ansiklopedi gibi. Üstelik aksiyonun ust seviyede ilerlediği ve romanin sonunda guzelce ters köşe olacağınız bir kitap.
Oyle ya da böyle herkes Dan Brown okumalı, melekler ve seytanlar ise bana göre Brown'un en başarılı romanıdır.
Ve son sayfayi kapatmamla birlikte daha üzerimdeki etkisi pek taze iken, hemen incelememi buraya yazmaya geldim.
Bu roman dizisi ile netflix sayesinde tanıştım ve izlediğim ilk bölüm tatmin edici olunca, hemen romanı edinip okumaya yeltendim.
Yazarımız, serinin bu romanının adını "en çok beni sev" olarak koymuş ama ben pek sevemedim. Roman içerisinde ilgimi çeken 18.yy ingiltere yaşam tarzını anlatıyor olmasina rağmen beklentimi ne yazik ki karşilayamadi. Öncelikle bu tür aşk romanlarında, daha en başından romanın sadece sonunu değil, gelişme bölümünü bile tahmin edebildiginizden, okuyucuyu diri tutmak için araya olmazsa olmaz gizem ya da aksiyon eklenmeli. Eğer bir nebze gizem olsaydı, yazarın sıcak kalemiyle serpiştirdiği yoğunluklu tatlı atışmalarin da eşliği ile okurken daha ziyadesiyle içine alabilirdi. Ama bir romanı okurken, daha baştan neler olacağını biliyor ve merak etmiyorsaniz, bu baharatsiz yemek yemeğe çalışmak kadar yavan gelmiyor mu?!
Sanki, romanı ikinci defa okuyormuşum gibi, bir sonraki sayfada neler yaşanabileceğini isabetli tahminlerle ilerleyerek okudum. Bu da romandan ne yazık ki keyif almamı ziyadesiyle engelledi.
Romanın olumlu taraflarina gelecek olursak, Lady whistledown ismindeki dedikoducu yazar karakterimiz, bana gossip girl'u anımsattı ki buda romana karşı sempatik bir çekim yaratıyor. Ayrıca romandaki tek gizemin bu kadının gerçek kimliği diyebiliriz. Roman bize 18.yy ingiltere yaşam tarzını sınırlı da olsa güzel bir şekilde yaşatıyor. Kate ile Antony nin tatlı atişmalari iç ısıtırken, yazar, aralarındaki duygusal ve fiziksel çekimi, okuyucuya da derinden hissettirtmeyi başarıyor.
Bu olumlu yönler sizin için yeterli ise, ve daha başından sonunu, hatta içeriğini tahmin edeceğiniz bir romanın sizi sıkmayacağını düşünüyorsanız , o
Bir zamanların, kahve yanı fotoğrafını çekip instagrama atılan populer romanı idi. Amaç "bakın ben edebi bir roman okuyorum, ben okuyorum, ben okumuş, entellektuel , kültürlü birisiyim" mesajını layıkıyla vermekti, muhtemelen bu entelektüel! kitlenin ne yazik ki mevcut bir roman yelpazesi bulunmadığı için, Ece Su'nun elinde dolandirdigi bu romanı görüp tercih (taklit) ettiler. Boyle böyle, okumakla hic alakasi olmayan kisilerin dahi elinde görür olduk bu şaheseri. Belki okur gibi yaptılar, belki sayfalarının az olmasından cesaret alarak gerçekten okudular bilemiyorum, ama neyseki aldılar ellerine, bu roman, amaç instagramda show yapmak dahi olsa, bu kitleye okumuş bir insan olmanin hazzını tattirdigini optimist şekilde umut ediyorum. Muhtemelen bos bir umut ama en azından romanin guzel bir reklamı oldu.
Bu instagram grularini bir kenara itip roman içeriğine gelirsek, gerçek bir edebi eseri elimizde tuttuğumuzu anlarız, eger romanlarda beğendiğiniz kelimelerin altını çizerek okuyan kisilerdenseniz, kalem traşınızıda yaninizda bulundurmayi ihmal etmeyiniz, zira o kalemi ucu cizmekten sürekli tükenecek. Her bir satırda insanin içine işleyen ruhunu okşayan bir cümleye rast gelme olasılığı hic azımsanmayacak kadar yüksek. Tekrar ve tekrar okunası edebi bir eser.
