Sürükleyici bir roman okuduktan sonra insanın içinde bir burukluk hissi kalıyor ve romanı bitirdikten sonra öldüğümüzü ruhlarımızın sessiz çığlıklar içinde çırpınışını düşündüm!!
Okuduğum edebiyatın ilk romanlarından biri olan bu roman ilk defa sonu acı ile bitmeyen bir roman olmuş ve gerçekten beğendim. Ahmet Mithat efendi benimle sohbet ediyormuş gibi okudum .