Nasıl olsa değiştiremiyoruz hayatın akışını.Tüm yitirdiklerimiz öykülerde yaşayabilir.Kim bilir belki ilerde sinema da yaşayabilir...Düşünsene Yakup,sinema da yaşayabilir.İstediğimiz an dönebiliriz o köylere, o insanlara...İstediğimiz an...İyi ki böyle bir tesellimiz var...Sinema biraz da bu değil mi zaten ? Parmaklarımızın arasından su gibi dökülüp giden zamana karşı cılız da olsa bir direnme ? Ölüme karşı aczimizden doğan bir karşı koyuş ? Bir gün bir sinemamız olur.Bu kirlenmiş.bu sevmediğimiz dünyayı çerçevemizin dışına hapsederiz...Değil mi Yakup , konuşsana?