Gizem Keçeci Özgür
@Chat_Noir
17 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dinlenmeyi öğrenmek benim için hayatım boyunca yaptığım tüm koşulara, özellikle de acı verem duygulardan kaçmaya ara vermek demek.
Gerçekten bu dünyaya kızlar ve kadınlar olarak verebileceğimiz çok şeyimiz olduğunu ve yeterince güze görünmeye çalışmanın hiç bitmeyen telaşının, bizi gücümüzün doluluğundan ve ulaşabileceğimiz derinlik ve yükseklikten uzak tuttuğunu düşünüyorum.
Bu çoğumuzun kadın olarak benimsediği bir düşünce biçimi çünkü özellikle dış görünüş söz konusu olduğunda, karşılaştırmamaya karar vermek, yalnızca hepimizin farklı ve iyi olduğumuza inanmaya istekli olduğumuzda gerçekleşebilir. Bu, kendimiz ve çevremizdeki insanlar hakkında yeni bir düşünme biçimi bulmak anlamına gelir ve çoğumuz buna hazır değiliz. ….
… Kendimizi ve diğer kadınları nesneleştirmek ve sonra gördüklerimiz hakkında acımasız olmak yerine, yeterince iyi olduğumuzu bilen insanlar olabilir ve böyrce başkalarını sevip onlara kendilerine inanmaları konusunda yardımcı olabiliriz. Kendimizi kanıtlamak için karşılaştırma oyunundan çıkmaya karar verirsek, birbirimizi ve kendimizi, aslında bunlardan çok daha fazlasıyken, insan olarak bizi birkaç fiziksel niteliğe indirgemeye hizmet eden düzleşmiş, zalim ve sığ bir varoluştan kurtarabiliriz.
Hepimizin ihtiyacı olan ve hakettiğimiz şey, en başından beri, kim olursak olalım, sevildiğimizi ve sevileceğimizi bilmektir. Şu anda bir kızınız varsa veya bir gün bir kızınız olursa, en önemlisi, kim olursa olsun, ne yaparsa yapsın onu seveceğinizi bilmesidir ve onu sevmekten asla vazgeçmeyeceksiniz. Bunu yapmak için onun davranışlarını değerinden ayırmanız gerekecek. Bu davranışları kötü olduğunda ya da kötü kararlar aldığında bunlara işaret edebileceğiniz ve bu davranışları değiştirmesi için onu destekleyebileceğiniz ancak sevginizin asla elinden alınmayacağını hissetmesi anlamına gelir. Onu sevdiğinizi ve sevginizi kazanmak zorunda olmadığını bilmesi gerekiyor. Hepimizin bunun nasıl yapılacağını öğrenmemiz gerekiyor. Yaptığımız şeyler, değerli olup olmadığımızı belirleme şeklimiz olamaz. Kıymet ve değerimizin yaptığımız işe, ne kadar iyi performans gösterdiğimize ve başkalarının hakkımızda ne düşündüğüne bağlı olduğunu hissedersek bu kimliğimiz, zihinsel sağlığımız ve ilişkilerimiz için yıkıcı olabilir.
Doğru zamanda, doğru insanlara hayatımızla ilgili gerçeği söylemek büyük bir fark yaratabilir. Bu sadece bizim için, aynı yollardan geçen kadınlar arasında değil, nesiller boyu kadınlar için de geçerli. Bizden önce gitmiş olanların bize neler yaşadıklarını anlatmaları önemli, böylece onlardan bir şeyler öğrenebilir veya yalnız olmadığımızı fark edebiliriz. Kadın olarak birbirimize ihtiyacımız var. Bu özellikle anneler ve kızlar için geçerli. Kızlar annelerinin terapisti olamazlar.
Ancak kızınızın, hatalarınızdan ve ıstıraplarınızdan bir şeyler öğrenebilmesi için mücadelenizde öğrendiklerinizi sizden duyması gerekiyor.
“Yaralardan değil, yara izlerinden konuşmak.” Bununlar, çocuklarımıza iyileştirmekten sorumlu olmadıkları açık duygusal yaraları deşmekle bizi şekillendiren ve artık sona erdiğini, aştığımızı bildiğimiz acı verici yolculuğumuzdan bahsetmek arasında bir fark olduğunu vurguluyor.