Hafiz Qaraşlı

Yaşamında en zor işin, kendi yolunu yürümek olacak - ve, ilişkin olan, önem ve değer verdiğin kişilere, bunu anlatmak: Yaşamının, yaşadığın kadarıyla, yalnızca senin yaşamın olduğunu; aynı şeyin onlar için de geçerli olduğunu; ilişkide olmanın da, bu temel gerekliği engellemediğini, engellememesi gerektiğini... Ama, anlatamayacaksın ki ... - Çünkü, daha kendin bile gereğince anlamamış olacaksın bunu ...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşamında hep 'sahici' olmaya, yaşadıklarını 'sahiden' yaşamaya -yaşamı 'sahi' yaşamağa- çalışacaksın; ama, yaşadıklarında hep bir sahtelik arkaplanı bir yapmacıklık çizgisi, bir uydurulmuşluk havası boy gösterecek.
Yaşamının büyük bir bölümü, yaşamına yön verme çabalarınla geçecek - öyle ki, gün gelecek, bakacaksın, yaşamın, yön bulma çabasıyla döne döne, yola hiç çıkamamış ... Yaşamın yönünü bulmağa çalışırken, yaşamın yolunu bulamayacaksın. Yaşamın, yön bulmaya çalışırken, yolsuz kalacak - yaşamın yönünü bulacağım derken, yolun u yitireceksin. -Sonunda, yaşamın yönünü bulsan -bulduğunu sansan- bile, bakacaksın ki, yolunu yürüyecek durumda değilsin artık... Yaşamın, yönsüz -yönü olsa bile, yolsuz- kalacak: Yönsüz, hem de, yolsuz yaşayacaksın. Yaşamının yolu hiç olmayacak; belki, yönü olsa bile ... Yaşamının yolu yok.
Yaşamın, çatışma olacak - kendinle ve bütün ötekilerle çatışmalar yaşaman ...
Yaşam rüzgarın titrettiği yaprakların hışırtıları ardından çağıran bir ses gibi : çabucak yitiveren anlaşılamadan söylediği.