Koca beyinliler de korkuyor. Eh, öyle de olmalı. Üstelik onlar biz sıradan insanların hepimizden daha çok korkmalılar. Biz hiçbir şeyden anlamıyoruz, onlarsa hiç değilse ne kadarını anlamadıklarını anlıyorlar. Bu dipsiz uçuruma bakıyorlar ve oraya inmelerinin kaçınılmaz olduğunu biliyorlar; yürekleri gümbür gümbür çarpıyor, inmeleri gerek, ama nasıl inecekler, ne var uçurumun dibinde, ve en önemlisi, sonra tekrar çıkabilecekler mi?
İnsanlar acılarını, korkularını ve kararsızlıklarını terk etmekte zorlanıyorlar. Onların yegâne zenginliği budur. En kıymetli şeymiş gibi sarıldıkları bu mal varlıkları, onların ileri adım atmalarına engel olmaktadır.