İnsan bir şeyleri değiştirmek, bir şeyleri iyileştirmek için geri döner. Bazen Tanrı, bizi gözden kaybettiği yere, yakamızdan tutup bizi geri getirir. Bunu ya verdiği hükmü yerine getirmek ya da ikinci bir şans vermek için yapar.
Hayat konusunda her saniye korku içinde yaşamayan, ömrünü bir gün bile uzatmak uğruna savaşmak zorunda kalmayan bir insanın ne gibi bir derdi olabilirdi ki?
Bu tünelden geçerken her insan yolunu şaşıracaktı, "doğum" istasyonundan "ölüm" istasyonuna kadar şaşkın şaşkın gitmek zorundaydı. İnancın peşinde olanlar, bunu tünelin yan sapaklarında arıyorlardı. Oysa var olan sadece iki istasyondu, doğum ve ölüm istasyonları, tünel de sadece bu iki istasyonu birbirine bağlamak için inşa edilmişti.