Şimdi o yok ama ömrümce yiyip bitiremeyeceğim kadar param var ve adımı Hollywood tarihine kazıdım. Artık bütün bunların ne kadar boş olduğunu biliyorum. Bunu, göğsümü gere gere onu sevmeye tercih ettiğim her saniye için kendimi suçluyorum.
Birileri yanına gelip de, "Tamam, artık kendini bırakabilirsin. Ben seni tutarım," diyene kadar ne kadar hızlı koştuğunu, ne kadar çok çalıştığını, ne kadar bitkin düştüğünü fark etmiyor insan.
Dünyayı olduğu gibi gören, sonra da çıkıp ondan almak istediği şey için mücadele eden Evelyn Hugo'yu seviyorum. Yani üzerine hangi etiketi yapıştırsan yapıştır sakın değişme. Gerçek trajedi o olur işte.