Cihan
@Chn389
lisans
4 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·112 syf.·
2024 3. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir gün öleceğimizi bilmemize rağmen,
Adının yanına yokluğunu yakıştıramadiklarin vardır,
Bütün umutlarıyla en güzel uykusuna dalarken,
Sonsuzluğa yumduğunu bilmeden gözlerini,
Kim bilir kaç kişinin kaç kişiye sözü vardı;
Kaç kişinin sözü yarım kaldi...
Kim bilir...
Nice eller kaldi geride,
Birbirine değmesi gerekirken kavuşamayan...
Ne umutlar vardi, kim bilir ?
Günaydınlar ...
Gün aymadan göçtü gitti.
Tam da böyle bir anda yitirmiştim tüm umutlarımı,
Ey sen umut va'adeden koca olmayış,
Olmadi ki;
Ne bu hayat, ne bu yaşayış.
Bir tek ben mi muzdaribim eleminden,
Benliğimde çaresizce kavrulan yakarışın,
Nice yılların özlemiyle beklerken,
Kanadını kırdılar kelebeğimin,
Oysa daha çok vardı,
Ömrüne biçilen üçüncü güne...
Chnzkn
Uzaklarda İrkildi dört nala koşan rahvan atlarım,
Hayatın "kader denen" kehanetine boyun bükerken,
İsyanları unutmamak gerekti bir ihtimal olsa bile,
Belki Sevgili belki Dost...
Kime dert olurdu.? Asi(L)likten vurulan boynum.
Hiç yaşamamış olsam da , hiç bitmemiştim, bitmeyecektim...
Yaşanıyor olsa da kehaneti, Yine de isyancisiydim gölgesine de olsa Kaderin.
Hayallerimin gün batımına asardım bütün umutlarımı,
Zeytin dalından bir dar ağacına,
Yüzü tanıdık gelse de hüzün dolu yaşayamamışlığimin,
Sevemedim elleri kan kokan celladı,
Kırmış olduğu olsa da bir gülün dikeni.
Tutunmak gibi bir ihtimal Olsaydı,
Vuslat yeşertecekti dallarını filizlendirip yoktan, yeniden...
Sabahın zifiri, Baharın yeşili, Annenin şefkati...
Hangi güç değiştirebilecekti kehaneti verilen yazgıların,
Köhne umutlar kalmıştı heybemizde; kimsesiz, çaresiz...
Bir dost sohbetine muhtaç bırakıp
Kendiyle kandırmaktaki niyeti neydi zamanın ?
Chnzkn
Puan vermedi·282 syf.·
2024 2. kitabı
Hiç yaşamadan çok şeyler yaşadım. Hiç düşünmeden çok şey düşündüm. Durgun şiddetlerle, başlamadan biten maceralarla dolu dünyaların ağırlığını hissediyorum.
Hiç sahip olamadıklarımdan da sahip olmayacaklarımdan da bıktım,
su ana kadar var olmayan tanrılardan da usandım artık. Girmediğin savaşların yaralarını taşıyorum vücudumda. Sarf etmeyi bile düşünmediğim çabalardan kaslarım yorgun düşmüş: 
Huzursuzluğun Kitabı 
Fernando Pessoa
Huzursuzluğun Kitabı Fernando Pessoa