Pınar
@Chuckthehuman
98 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kahvaltı için kendime yumurta haşlarken içime aniden çöken bir hüzün.
Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki güllerinle kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü tekrar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarında yükselirsin, her şey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yatmak istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim… Yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi. Hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.
Hayatın bu kadar hasar verebilmesi insanı hayrete düşürüyor.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?